Mediacje Karne

•   Mediacja karna stwarza możliwość uzyskania przez ofiarę szybkiej i realnej rekompensaty od sprawcy.
•   Ofiara w trakcie postępowania mediacyjnego może swobodnie się wypowiadać, okazywać uczucia i precyzować życzenia wobec sprawcy.
•   Przestępca przyjmując dobrowolnie określone w trakcie mediacji zobowiązania, chce się z nich wywiązać unikając tym samym poważniejszych konsekwencji karnych.
•   Mediacja daje szansę zarówno sprawcy jak i ofierze, na przywrócenie zaufania społecznego oraz powrót  do normalnego życia.
•   Mediacja daje szansę poznania przyczyn zaistniałej sytuacji, co w konsekwencji może w znacznym stopniu uchronić ofiarę przed traumą spowodowaną aktem przestępczym, a sprawcy pozwoli zrozumieć jakie wyrządził zło.
•   Mediacja daje szansę zadośćuczynienia.

Dla oskarżonego wymierną korzyścią są możliwości łagodniejszego zakończenia sprawy:

•   Umorzenie – wobec znikomej społecznej szkodliwości czynu, warunkowo (dla sprawców dotychczas niekaranych i w przypadku czynów zagrożonych karą do lat 5 p.w.), wobec braku wniosku o ściganie (w przypadku przestępstwa ściganego na wniosek gdy pokrzywdzony cofnie wniosek o ściganie), przy przestępstwach z oskarżenie prywatnego – brak skargi uprawnionego oskarżyciela.
•   Możliwość dobrowolnego poddania się karze na korzystnych warunkach (jeśli pokrzywdzony się nie sprzeciwi).
•   Zmiana kary pozbawienia wolności na karę ograniczenia wolności z pracami społecznymi lub grzywnę.
•   Możliwość warunkowego zawieszenia kary.
•   Możliwość obniżenia kary pozbawienia wolności.

Mediacje karne mogłyby spowodować uwolnienie sądów od zajmowania się niektórymi sprawami, dzięki czemu mogłyby one zajmować się sprawami uznanymi za najgroźniejsze!!!

• Fizyczne i psychiczne znęcanie się nad rodziną
• Niealimentacja
• Zabór mienia wspólnego, kradzież na szkodę współmałżonka lub rodziców
• Oszustwo
• Przywłaszczenie mienia
• Zniszczenie mienia
• Groźby karalne
• Naruszenie miru domowego
• Spowodowanie obrażeń ciała, oraz trwałego kalectwa lub zeszpecenia
• Bójka i pobicie
• Wypadek drogowy
• Pomówienie
• Znieważenie
• Naruszenie nietykalności cielesnej
• Inne – przeważnie przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego.

Sprawa może zostać skierowana do mediacji Z INICJATYWY LUB ZA ZGODĄ POKRZYWDZONEGO I OSKARŻONEGO.

1. W postępowaniu przygotowawczym: prokurator i Policja
2. W publiczno skargowym postępowaniu sądowym : sąd
3. W postępowaniu prywatnoskargowym : sąd
4. W postępowaniu wykonawczym: sąd, sąd penitencjarny

Zgodnie z zasadą dobrowolności strona może odmówić udziału w mediacji w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia lub doręczenia jej postanowienia  o skierowaniu do mediacji.

Ugoda wypracowana w trakcie postępowania mediacyjnego nie powinna nakładać na sprawcę zobowiązań ponad miarę, ani też minimalizować oczekiwań pokrzywdzonego.

Ustawodawca nie przewidział procedury zatwierdzania ugody mediacyjnej, by nadać jej moc prawną.

Sprawozdanie sporządzane jest przez mediatora i obejmuje: miejsce i czas prowadzenia mediacji, nazwiska i adresy stron, imię, nazwisko i adres mediatora, a także wynik mediacji (patrz wzory Pism i dokumentów: „sprawozdanie z mediacji”).

Sprawozdanie nie zawiera raportu z przebiegu mediacji!!!

Jeśli w mediacji zawarta została ugoda zostaje ona złożona w sądzie jako załącznik do sprawozdania z mediacji.

Kierując strony do mediacji sąd wyznacza czas jej trwania na okres DO MIESIĄCA.  

W przypadku niezrealizowania mediacji w terminie, mediator sporządza sprawozdanie o przyczynach niezrealizowania i uzasadnia konieczność przedłużenia postępowania, o ile widzi realne szanse na skuteczne jego przeprowadzenie.

Prokurator może 1 raz przedłużyć mediację, jednak przedłużenie to musi być uzasadnione.

Mediacja pośrednia odbywa się wówczas, kiedy obie strony wyraziły zgodę na mediację, nie życząc sobie równocześnie spotkania twarzą w twarz. Korzystają zatem z pośrednictwa mediatora, który przekazuje stronom wzajemne stanowiska.